بالا بودن مادرزادی استخوان شانه

بالا بودن مادرزادی استخوان شانه

بیماری اسپرینگل یا بالا بودن مادرزادی استخوان شانه یا کتف همان طور که از نامش پیداست نوعی بیماری مادرزادی می باشد که در آن استخوان کتف یا همان اسکاپولا بالاتر از ناحیه طبیعی خود قرار دارد.

بالا بودن مادرزادی استخوان شانه دکتر پژوا سلیمانزادهاز نظر تکامل جنینی اسکاپولا یا استخوان کتف ابتدا در قسمت گردن قرار گرفته و در سن سه ماهگی جنینی به مرور پایین تر آمده و در مکان نهایی خود یعنی در بالای قفسه سینه قرار می گیرد.

بیماری اسپرینگل زمانی بروز می کند که این نزول یا پایین آمدن استخوان کتف در یک طرف صورت نمی گیرد. لازم به ذکر است که گاهی در این بیماران یک نوار بافتی محکم یا یک استخوان اضافه به اسم Omovertebral bone استخوان کتف را به ستون مهره می چسباند.

علائم

اغلب این بالا بودن خفیف است و فقط زمانیکه از پشت کودک را نگاه می کنیم متوجه مختصری عدم تقارن در شانه های دو طرف می شویم. امکان دارد به دلیل این عدم تقارن ابتدا تصور کنیم کودک دچار اسکولیوز یا انحراف جانبی ستون مهره است اما با بررسی بیشتر می توان بیماری اسپرینگل را تشخیص داد. این عارضه در دختران سه برابر پسران مشاهده می شود.

در این عارضه استخوان کتف یا اسکاپولا کوچک تر از حد طبیعی است و معمولاً حفره گلنویید به سمت پایین زاویه دار می شود و این مسئله در مواردی می تواند مانع بالا رفتن کامل دست شود.

در این بیماران اغلب حرکات مفصل گلنوهومرال یعنی مفصل بین استخوان کتف و بازو نرمال بوده اما حرکات استخوان کتف بر روی قفسه سینه دچار محدودیت است.

در یک سوم بیماران مبتلا به اسپرینگل دست می تواند کاملاً به بالای سر بیاید و دامنه حرکات شانه ۱۸۰ درجه می باشد. در یک سوم دیگر از بیماران دامنه حرکتی شانه در حالت بالا آمدن دست کاهش یافته و تقریباً به ۱۸۰-۱۳۵ درجه می رسد و در یک سوم باقی مانده محدودیت حرکتی بیشتر است و دامنه حرکتی شانه در جهت ابداکشن ۱۳۵-۹۰ درجه می باشد.

برخی اوقات بیماری اسپرینگل زمینه خانوادگی دارد. بالا بودن مادرزادی استخوان شانه در ۱۵ درصد موارد دو طرفه می باشد که در این موارد ظاهر شانه ها و تنه کم تر جلب توجه می کند چرا که شانه ها قرینه اند.

این عارضه در چهل درصد موارد به همراه اسکولیوز یا انحراف جانبی ستون مهره است. در ۲۵ درصد بیماران تورتیکولی یا دنده گردنی وجود دارد.

از جمله مشکلاتی که می توانند همراه با این بیماری وجود داشته باشند؛ عبارتند از: ناهنجاری های همراه در کلیه، عدم تقارن در صورت، ناهنجاری های ستون مهره گردنی و اختلال در عضلات شانه

درمان

معمولاً بالا بودن مادرزادی استخوان شانه برای عملکرد شانه و اندام فوقانی مشکلی ایجاد نمی کند و اغلب بیمار بیشتر به دلیل تغییر در ظاهر اندام و مشکلات زیبایی شکایت می کند. در نتیجه اغلب این بیماران به درمان نیاز ندارند.

جراح در صورت بالا بودن بیش از اندازه استخوان شانه از طریق جراحی قسمتهای بالایی استخوان را می تراشد تا ظاهر شانه نرمال تر به نظر آید. در نوع دیگری از جراحی کل استخوان کتف به طرف پایین آورده می شود. بهترین سن برای انجام جراحی (در صورت لزوم) بین ۳ الی ۶ سالگی می باشد.

 

دکتر پژوا سلیمانزاده

فوق تخصص جراحی ترمیمی و میکروسکوپی دست و شانه

دست و شانهمقالات

بالا بودن مادرزادی استخوان کتف یا شانهبیماری اسپرینگلدرمان بیماری اسپرینگلدلایل بروز بیماری اسپرینگلعلائم بیماری اسپرینگل

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *