دررفتگی آرنج

در این مقاله در خصوص دررفتگی آرنج ، علائم و روش درمان آن توضیحاتی ارائه می شود. مفصل آرنج از ۳ استخوان تشکیل شده است. در قسمت بالا استخوان بازو قرار گرفته است و در قسمت پایین دو استخوان ساعد یعنی زند زبرین  و زند زیرین وجود دارد. زند زبرین استخوانی است که در طرف شست دست می باشد و زند زیرین همان استخوانی می باشد که در سمت انگشت کوچک دست قرار دارد.

دررفتگی آرنج دکتر پژوا سلیمانزادهدر طرف داخل و خارج مفصل آرنج یعنی در دو سمت آن لیگامان هایی قرار دارد که این مفصل را پایدار نگه میدارند. لیگامان هایی که در بخش داخلی مفصل آرنج قرار دارند استخوان بازو را به استخوان زند زیرین یا اولنا متصل نموده و لیگامانهایی که در بخش خارجی وجود دارند استخوان بازو را به استخوان زند زبرین یا رادیوس متصل می نمایند.

دررفتگی به وضعیتی گفته می شود که در آن دو سطحی که مفصل را به وجود می آورند، از یکدیگر جدا شوند. به عبارت دیگر استخوانهایی که یک مفصل را تشکیل می دهند ارتباط آناتومیک خود نسبت به یکدیگر را از دست می دهند.

در برخی موارد سطوح مفصل به طور کامل از هم جدا نمی شوند، هر چند حالت صحیح آناتومیک را نسبت به هم ندارند اما کاملاً از یکدیگر جدا نشده و بخش هایی از سطوح مفصلی با یکدیگر در تماسند؛ به این وضعیت نیمه دررفتگی گفته می شود.

در زمان دررفتگی آرنج اغلب بافتهای اطراف مفصل مانند لیگامان ها و کپسول مفصلی دچار آسیب می شوند. این آسیب دیدگی امکان دارد به صورت کشیدگی و یا حتی پارگی کامل نیز باشد. ممکن است در وضعیت حادتر به همراه دررفتگی، شکستگی استخوانی نیز در مفصل آرنج روی دهد و یا حتی به اعصاب و عروقی که از قسمت آرنج عبور می نمایند آسیب وارد شود.

دلیل بروز

دررفتگی آرنج عارضه خیلی شایعی نیست اما شایع ترین علت ایجاد آن زمین خوردن روی کف دست می باشد؛ در وضعیتی که شخص دست خود را در حالت کشیده به طرف جلو نگه داشته است. در اثر برخورد کف دست به زمین از طرف زمین نیرویی به دست وارد می گردد. این نیرو به سمت بالا حرکت کرده و توسط ساعد به آرنج منتقل شده و باعث دررفتگی آرنج می شود.

علت دیگر دررفتگی آرنج تصادف اتومبیل می باشد. زمانی که اتومبیل با برخورد از جلو به مانع به طور ناگهانی متوقف می گردد. سرنشین به منظور عدم برخورد به داشبورد دست خود را به سمت جلو آورده و نیرو با همان مکانیسم زمین خوردن به آرنج انتقال یافته و باعث دررفتن آن می شود. در برخی افراد مفصل آرنج به طور طبیعی شل است و در برخی دیگر قوس زائده اولکرانون کم است. در این افراد امکان دارد احتمال دررفتگی آرنج در اثر اصابت ضربه بیشتر باشد.

بیشتر بخوانید: جراحی دست رشته ای نوین در پزشکی

علائم و تشخیص

اغلب علائم دررفتگی آرنج، محسوس و به صورت تغییر شکل آرنج به همراه درد شدید می باشد. پس از طی مدتی آرنج دچار تورم می شود. بیمار، آرنج در رفته را با دست مقابل می گیرد و مانع از حرکت آن می شود. هر گونه تحرک آرنج با درد شدید همراه است. اغلب پس از طی مدت کوتاهی از اصابت ضربه، بخش داخلی مفصل کبود می شود. پزشک از رادیوگرافی ساده جهت تشخیص دررفتگی استفاده می کند. از طریق عکسبرداری از آرنج می توان جهت جابجایی استخوانها و وجود یا عدم وجود شکستگی به همراه دررفتگی را تشخیص داد.

درمان

مانند سایر دررفتگی ها می بایست سریعاً اقدام به جااندازی دررفتگی نمود. جااندازی در اتاق عمل و با بیهوشی عمومی انجام شود بهتر است اما می توان آن را در بخش اورژانس هم انجام داد. پیش از اقدام به جااندازی، به منظور کاهش درد داروهایی تجویز می شود. پس از جااندازی، کل اندام فوقانی در یک آتل قرار داده می شود تا به مدت ۱ الی ۲ هفته بدون کوچکترین تحرکی باقی بماند. در این افراد لازم است حرکات آرنج خیلی زود شروع شود در غیر این صورت آرنج دچار محدودیت حرکتی می شود.

 

 

دکتر پژوا سلیمانزاده

فوق تخصص جراحی ترمیمی و میکروسکوپی دست و شانه

دست و شانهمقالات

تشخیص دررفتگی آرنجدلایل دررفتگی آرنجروش درمان دررفتگی آرنجعکسبرداری از آرنجعلائم دررفتگی آرنج

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *